پس ألف لام ميم ، ألف لام ميم صاد ، ألف لام را ، ألف لام ميم را ، كاف ها يا عين صاد ، طا ها ، طا سين ، يا سين ، صاد ، حا ميم ، حا ميم عين سين قاف ، قاف نون ، حرفهاى ايشان را كه مىشمارى صد و سه مىشود . و از خلق حضرت آدم - عليه السلام - تا ولادت شريف حضرت سيد البشر موافق اين حديث معتبر ، شش هزار و صد و سه سال گذشته بود ، و اوّل هر هزار سال مبدأ تاريخ است ، و از اوّل هزار و هفتم ، صد و سه سال گذشته بود ، و عدد اين حروف نيز صد و سه است چنانچه دانستى . پس فرمود كه « الم » كه در اوّل سورهء بقره است اشاره است به بعث سيد المرسلين - صلّى اللّه عليه و آله و سلم - ، و چون حضرت فرمود كه نزد انقضاى هر يك از فواتح سور ، خروج يكى از بنى هاشم مىشود ، و اول دولت بنى هاشم از حضرت عبد المطّلب بود ، پس از اوّل ظهور دولت عبد المطّلب تا ظهور دولت خاتم انبياء - عليه و آله الصّلاة و الثناء - نزديك به هفتاد و يك است كه عدد الم است به حساب ابجد و به حساب ترتيب قرآن . و بعد از « الم » البقرة « الم » آل عمران است ، و آن اشاره است به خروج حضرت امام حسين - عليه السّلام - است ، زيرا كه از ابتداى رواج أمر رسالت تا خروج آن حضرت قريب به هفتاد و يك بوده . و ديگر به حسب ترتيب سور قرآنى « المص » است ، و آن اشاره است به خروج بنى عباس كه باز از بنى هاشم بودند و هر چند خروجشان باطل بود و به حساب أبجد ، مغاربه صد و سى و يك است ، و از اول بعثت تا اوائل ظهور دولت ايشان صد و سى و يك بود هر چند تا بيعت ايشان بيشتر بود ، و احتمال دارد كه ابتداى اين تاريخ از نزول سورهء اعراف باشد ، پس با بيعت ايشان نيز موافق مىآيد . و توضيح اين كه بناى حساب « المص » بر ابجد مغاربه است [ كه ] در ضمن حديثى كه در بحار الانوار « 9 » از معانى الاخبار نقل شده است حاصل مىشود .

--> ( 9 ) . بحار الانوار 92 / 376 ، ح 7 .